Haziran 02, 2017

HAMİLELİKTE SON ÜÇ AY // ANNE OLMAYA DOĞRU

Uzun zamandır bekleyen bir yazı oldu hamilelik üçlemesinin sonuncusu.(Atlas artık 1 yaşında !)İçimde atan minik kalbin sahibine kavuşmaya en yakın olduğum zamanlar-bazen zorlayıcı, bazen şaşırtıcı,mucizevi, büyüleyici bir dönemin son ayları- 7-8-9.aylar...


  • 3. trimester(27-41. haftalar) 'i 38. haftada doğmaya karar veren bebeğim sayesinde 2 hafta kadar erken bitirdim.Otuzuncu doğum günümden 12 gün önce hayatımın en güzel hediyesini,Atlasımı kucağıma aldım.Doğmasına az bir zaman kala artık hareketlerini,dönüşlerini, bedenini,tekmelerini tamamen çok net bir şekilde hissediyordum.Anne olmak bir yandan korkutucu geliyordu bir yandan da sabırsızlanıyordum.
  • Hamilelik dönemi konusunda oldukça şanslıydım aslında. Bulantılarım,riskli dönemlerim olmadı, normal bir dönem geçirdim.Doğum sırası ve sonrası yaşanan ufak tefek sağlık problemlerini,bu sebeple yaşadığım geçici üzüntüyü saymazsak genel olarak rahattı bu dönem.(Lohusalık döneminin içinde bulunduğu ay yani doğumla beraber bebekle geçirilen ilk ay hatta bence 40-45 gün 10. ay diye geçiyor. Bebeğin hayata,annenin bebeğiyle hayatına adapte olma süreci,büyüklerin bi 40'ı çıksın dedikleri hadise,net bilgi,tecrübeyle sabit.Bu süreçte en büyük görev eşe ve aile yakınlarına düşüyor.Ve pek tabi dışarıdan gelen olumsuz her türlü sözlere kulak tıkamak gerekiyor.)
  • Sağlıklı beslenmeye,son ana kadar hareketli kalmaya,hamile yogası yapmaya ve yürümeye elimden geldiğince devam ettim.Hayatımın en sağlıklı beslendiğim,dikkat ettiğim dönemi oldu hamilelik dönemi.
  • Doğum çantası diye bir şey vardı, kenarda her an alınmaya hazır duran içi ilk günler için gerekli olacak eşyalarla dolu bir bavul/çanta. İçeriği kısaca yenidoğan ve yeni anne giysileri,bebek bezi,hastanede lazım olacak kişisel bakım eşyaları,müslin bezler,örtü,battaniye vs +ana kucağı.Yumurta kapıya dayanınca harekete geçenlerden olduğum için son haftalarda hazırlamaya başladım, hep bir kenarda durdu,aklıma geldikçe ekle-çıkar yaptım.30lu haftalarda hazırda bulunsa iyi olur kategorisinde doğum çantası.
  • Son haftalara doğru Recep ile beraber ismine kesin olarak karar verdik, Ali Atlas'ımızdı artık o bizim. Minnak tulumları,anneannesinin ördüğü battaniyeleri,yelekleri,odasının rengi,dekoru,yatağı,ilk oyuncakları,içinde Atlas'ın geçtiği hayaller kurmak...Artık tamamen onu bekliyorduk. 
  • 32. haftada profesyonel fotoğrafçı Gülden Yılmaz ile  Fenerbahçe parkında çok keyifli bir hamilelik&aile fotoğraf çekimi gerçekleştirdik.Zamanlama süperdi, ilk evlilik yıldönümümüzden yalnızca 2 gün önceydi.Receple benim için çok hoş bir anı oldu bu durum. Gülden Abla ile doğumda ve doğumdan sonra Atlas'ın yenidoğan fotoğrafları için de birlikteydik.Özellikle doğumda resmen doğum koçu gibi tam zamanında yetişip moral verdiğini söylemeliyim.Tekrar tekrar baktığım çok güzel bir albüm ve fotoğraflar için ayrıca teşekkür ederim. Bu arada bu yazıdaki 8,9 ve 12. fotoğraflar hariç diğer tüm fotoğraflar Gülden Yılmaz'ın objektifinden!
  • Zaman ilerledikçe karnımın son hızla büyümesini izledim,hafta hafta kaydetmeye devam ettim.Ayak parmaklarımı görmek,son günlerde yürümek,yere düşen bir şeyi almak,yatakta sağa sola dönmek ciddi efor gerektiriyordu.Uyumak zorlaşmaya başlamıştı, yastıklarla gayet iyi anlaşıyordum!Rahat giysiler ve hamile tayları bu dönemin özeti:) Tüm zorluklarına rağmen keyfini çıkarmaya çalıştım,çok özel bir dönemdi bu 9 ay.
  • Karnım büyüdükçe Atlas'ı daha net hissettim,tekmeler atıyor,dönüyordu,adeta bir akvaryumda yüzen balık gibi kıpır kıpırdı.Dışarıdan da gayet anlaşılıyordu hareketleri.Dans eder gibiydi.Onunla konuştum, birlikte müzik dinledik, ona ailemizi anlattım, bolca okşadım,sevdim.
  • 35-36. haftalarda odasını hazırladık.
  • Hamileliğimi 17 Mayıs 2016 ,17.17'de  38+1 de ,toplamda 9 kilo alarak tamamladığımda Atlas 3.500 gram 50 cm olarak doğdu.Onu ilk gördüğüm an şaşkındım,telaşlıydım,bir yandan da kokusu,pembe-beyaz teni ve ağlayarak çıkan sesine hayran kalıp gözyaşlarımı tutamamıştım(ah o hormonlar:).Benim için o andan itibaren yepyeni bir dönem başlamıştı artık;Annelik...Annelik;keşif dolu ,inişli çıkışlı bir yol hikayesi,Atlas'ın doğumu ile beraber  anneliğin zorlayıcı ve bir o kadar güzel yanlarıyla aynı anda tanıştım.1 yıl oldu her gün yeni bir şeyler öğreniyorum,birlikte hayatı keşfediyoruz,büyümesine tanıklık ediyorum,arada zorlanıyorum,sonra bir kahkaha atıyor resmen içim eriyor. Oyun oynarken,uyurken onu hayran hayran izlerken buluyorum kendimi.
  • Doğum şekline ve zamanına büyük ölçüde bebek karar veriyor,bir de bunu öğrendim.Doğum öncesi olumlu doğum hikayeleri dinlemek,olumsuzlardan uzak durmak,yapabileceğine inanmak, duruma göre hareket etmek,nefesin gücünü keşfetmek ve bir mucizenin doğuşuna tanıklık edeceğini bilmenin verdiği sevinci yaşamak doğumun bir tık gerisinde yapılabilecek en güzel şeylerden,tabii elinden geldiğince:)

  • Atlas ile maceralarımız ve annelik yolculuğum ile ilgili notlarımda görüşmek üzere.1 yaştan sevgiler!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder