Mayıs 06, 2016

HAMİLELİKTE İLK ÜÇ AY // ALIŞMA EVRESİ

Hamileliğimi tam olarak 4. haftada öğrendim. 15. haftaya kadar yakın çevremiz ve ailelerimiz dışında kendimize saklamayı tercih ettik bu güzel haberi.Eczaneden aldığım bir gebelik testi ile öğrenerek başladığım hamilelik maceram ,kan testi ile kesinleştirip,1 hafta sonraki ilk doktor ziyaretimizde oluşan gebelik kesesini görmem ve yine bir 10 gün sonrasında(7. hafta civarı) 2. doktor ziyaretimizle bebeğimin minik kalbinin hızlı atışlarını duymamla devam etti. 3 doktor randevumuzda (10.hafta) ilk hareketlerini gördüm ultrasonda ,minyatür bir bebek şeklindeydi artık.Bu süreçte bağlı bulunduğum sağlık ocağına da kayıtlanarak rutin kan tahlili,kilo,tansiyon ve aşı gibi gebe takibine dahil oldum, 12.haftada rutin testlerden olan ikili tarama testi yapıldı. Sonucunu 1 hafta sonra doktorumuza göstermeye gittiğimizde cinsiyetinin erkek olabileceği konusunda ilk belirtileri verdi bebeğimiz. Ancak henüz çok erkendi ve yaklaşık 1 ay sonra kesin olarak öğrenebilecektik.(Ve evet doktorumuz yanılmamıştı).Yine ilk baştan itibaren doktorumun önerisi ile folik asit takviyesine başlamıştım.Gebelik süresince yemem ve yememem gereken besinlere dikkat ederek protein ve omega 3 ağırlıklı yeni bir beslenme düzeni oluşturdum kendime.Hamilelik daha bilinçli olmama sebep oldu diyebilirim,gıda ve kozmetik ürünlerinin içeriklerini okumaya daha az zararlı olanlarını seçmeye başladım.Kullandığım şampuan ,krem,ve bazı makyaj malzemelerini nispeten doğal içerikli olanlarla değiştirdim.Çok sevdiğim kahveyi azalttım,daha çok süt içmeye başladım gibi gibi:)

 İlk başlarda hamile kelimesine bile alışmamın zaman aldığını hatırlıyorum.'Ne yani ben şimdi hamile miyim?' evresi birkaç ayımı aldı:) İlk aylar(1-13.haftalar) fiziksel ve ruhsal olarak alışma evresi diye geçiyor literatürlerde. Çok şükür ki hemen hemen hiç bulantım olmadan geçirdiğim yalnızca bir kez midemi tutarak lavaboya koştuğum bir süreçti benim için. Fiziksel olarak fazlasıyla uykulu ve yorgun hissediyordum. Normalde asla uykumun gelmeyeceği saatlerde uyuklamaya,sinemada aksiyon filminde bile rüyalar alemine dalacak kadar derin uyumaya başladım. Baş ağrısı,sık sık acıkma,açlığa dayanamama,bazı kokulara duyarlı olma dışında pek bir belirtim olmadı. Çoğunlukla karnım da henüz şişmediği için bazen hamile olduğumu bile unutuyordum. Fizikselden çok ruhsal açıdan etkilendim ki hormonlarım sağ olsun şuan son haftalarımda olsam da hala etkileri devam etmekte,çok gülerken ne olduğunu anlayamadan birden sebepsiz ağlamaya başlamalar,o sırada halime tekrar gülmeye başlamalar gibi ani ruh değişimlerimle başta eşim Recep olmak üzere çevremdekileri dumura uğratıyorum.Alıştılar artık hep beraber eğleniyoruz bu hallerimle:) Bir de haberleri izleyemez oldum aşırı duygusallıktan,bazen reklamlarda ,izlediğim okuduğum herhangi ufak bir olayda bile gözlerim dolmakta.
 Aşerme denen olayı fazlaca yaşamadım desem yeridir.Yalnızca ekşi-tuzlu yiyeceklere karşı daha bi iştahlıyken,tatlıyı normal hayatımda çok sevmeme rağmen yanına bile uğramamıştım. Nutella kavanozunun kapağı aylarca açılmadı o derece...Salatalık,limon,yeşil zeytin,domates ve domates suyunu -normalden fazla-bolca tükettiğimi hatırlıyorum,neyse ki hepsi kolayca bulunan gıdalardı:) Bu arada Recep kışın ortasında kargodan çıkan yeşil erik ve çağla badem ile sürpriz yapmıştı,sonuç;1-mevsiminde olan meyveler her zaman için daha güzel 2-hamile eşine jest yapan erkek candır,teşekkürler canım:)
 Kilo mevzusuna gelince, kilo alımım ilk 3 ay boyunca pek olmadı.Yalnızca 1 kilo almıştım.İlk öğrendiğim haftadan itibaren her hafta başında tartılarak kilomu not ettim.Herkesin bünyesine,hamilelik öncesi kilosuna,yediklerine,hareketlilik durumuna göre kilo alımının farklı farklı olacağını düşünüyorum,o sebeple ara ara yaptığım kilo karşılaştırmanın da yanlış olacağını öğrendim bu süreçte.Karnım ne zaman şişecek diye diye çevremin nohut göbeği olarak adlandırdığı ikinci 3 aylık dönemime gelmiştim. Aktif olarak yaptığım fitness ve yogaya bir süreliğine ara verdim 12.haftaya kadar. Bu haftadan sonra hamilelik yogasına ve günlük yürüyüşlere başladım. Ayrıca bir hamilelik günlüğü tutmaya, hamilelik ile ilgili kitapları ve aplikasyonları edinmeye bir de her hafta büyüyen göbeğimi/bebeğimi fotoğraflayarak bu süreçten keyif almaya başladım. Ne de olsa hamilelik bir hastalık değil,tadı çıkarılması gereken çok özel bir dönem:)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder